Otyłość zwana inaczej nadwagą, zbędnymi kilogramami - spędza sen z oczu każdej kobiety, każdego mężczyzny, nastolatki i nastolatka. Walka z otyłością jest podejmowana przez szeregi lekarzy specjalistów, a także zwykłych obywateli nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Otyłość, a dokładniej nadmiar tkanki tłuszczowej jest problemem wciąż narastającym, problemem który zagraża naszemu zdrowiu, a w szczególnych przypadkach nawet życiu.
          Atakuje ona coraz to młodsze osoby, które nie zdają sobie z tego sprawy.

Rys historyczny czyli problemy wieków
          Można by rzec, że otyłość została zauważona, nagłośniona niedawno. Patrząc jednak wstecz możemy zauważyć te Rubensowskie kształty , które są chcąc nie chcąc zakorzenione w naszym gatunku. W zamierzchłych czasach, a dokładniej w czasach prehistorycznych otyłość miało swoją cenę. Ówcześnie, pożywienie mężczyźni zdobywali poprzez ciągłe polowania, kobiety zaś w swych jaskiniach pielęgnowały domowe zacisze oraz zajmowały się paleniskiem. Kobiety z dużą ilością wałeczków oraz sporą masą były bardzo atrakcyjne, tyczyło się to również płci brzydkiej, gdzie oznaczała ona dobry stan zdrowia, zaradność i ogólną wysoką sprawność. A chodziło tylko o ty by zapewnić dobrobyt swoim potomkom. Wiadomo, że w tamtych czasach zdobywanie pożywienia było bardzo utrudnione, szczególnie tego wysokokalorycznego.
          W starożytności otyłość świadczyła o dobrobycie, bogactwie i co najlepsze o pięknie. Ale już wtedy Hipokrates stwierdził słusznie, że otyli ludzie żyją krócej. Zalecał im ograniczenie w spożywaniu jedzenia oraz ruch.
          Wiek XVII-XVIII był szczególny dla dzisiejszego problemu. W tych czasach otyłość równała się nie tylko z grubą sakiewką i wypchaną po brzegi spiżarnią właściciela ale także z dobrą pozycją społeczną (arystokracja jak i bogata szlachta nawet w ten niehumanitarny dla samych siebie sposób próbowała znaleźć możność oddzielenia swojego stanu od mieszczaństwa czy chłopstwa).
          Moda na obfite rubensowskie kształty skończyła się dopiero w połowie XX wieku! Wówczas odrzucono ideał pełnych bioder i obfitego biustu. Kobieta nowoczesna, niezależna i wolna miała być szczupła.


Otyłość: kiedy się zaczyna, jak ją zauważyć?
          To pytanie nie powinno sprawiać żadnych problemów, a jednak. Wielu z nas nie widzi, że dopadła ich otyłość. Wielu z nas nie widzi, że otyłość dopadła naszych milusińskich.
          Współcześnie dietetycy i fizjolodzy posługują się kilkoma narzędziami do określenia czy dana osoba cierpi na otyłość czy nadwagę. Najpopularniejszym miernikiem jest indeks BMI (body mas index), na samym początku należy jednak zaznaczyć, że dotyczy on osób żyjących i spędzających czas normalnie, ponieważ osoby uprawiające sport wyczynowo np. kulturyści, nie mogą korzystać z tego miernika, ich tkanka tłuszczowa jest na minimalnym poziomie, zaś masa mięśniowa przeważa w ich wadze w takim przypadku BMI wykazało by nadwagę lub otyłość co jest oczywiście nieprawdą.
          Jak obliczyć swoje BMI ? To bardzo proste, należy swoją masę ciała wyrażaną w kilogramach podzielić przez kwadrat wzrostu wyrażony w metrach. Normą jest wynik mieszczący się w przedziale 18,5 do 24,9. Nadwagą określamy stan, kiedy nasz wynik waha się w granicach 25 a 29,9. Gdy wartość naszego współczynnika wyniesie powyżej 29,9 to mamy do czynienia z otyłością.

BMI = MASA CIAŁA W kg / KWADRAT WZROSTU W m

          Indeks BMI wyróżnia trzy typy otyłości:
  Typ I: kiedy wartość współczynnika mieści się w przedziale 30-34,9
  Typ II: kiedy wartość BMI nie przekracza 39,9
  Typ III: (zwany również otyłością olbrzymią) kiedy BMI przekracza 40.

Krótko o etiologii otyłości
          Dla naszych przodków zjawisko dodatkowych kilogramów nie było postrzegane jako problem natury medycznej, gdyż niewielka nadwaga jest - w myśl filozofii naszego organizmu - czymś zupełnie normalnym. Zaraz wyjaśnię dlaczego. Organizm ludzi od wieków jest zaprogramowany tak samo, jest zaprojektowany na przetrwanie, a żeby osiągnąć swój cel jednym ze sposobów jest gromadzenie energii zapasowej. Energia ta skumulowana jest właśnie w naszej tkance tłuszczowej. Dzieje się tak, gdyż nasze ciało nie wie kiedy nam zabraknie pożywienia, więc gromadzi dla naszego dobra te zapasy. Mechanizm ten stworzony przez Matkę Naturę sprawdzał się całe wieki, kiedy człowiek polował, zanim złapał zwierzynę nabiegał się po lesie, zanim ją oprawił i może jak się poszczęści to upiekł na ogniu, w tym czasie spalał bardzo duże ilości energii, które potem musiał dostarczyć. Jednak gdy człowiek zdał sobie sprawę z tego, że jest istotą myślącą i wykorzystując swój mózg i ręce jest w stanie sam wyprodukować tyle jedzenia, że nie będzie sam wiedział co z nim zrobić, to nasz mechanizm uległ rozregulowaniu. Wiadomo, że w dzisiejszych czasach w krajach wysoko rozwiniętych i w państwach rozwijających się jak Polska, dostęp do pożywienia jest znacznie ułatwiony, ba jest tego tyle, że nie wiemy za co się brać. Współczesny myśliwy już nie traci energii na polowania, ale i spożywany pokarm uległ mocno kalorycznym zmianom w porównaniu z tą stworzoną przez Matkę Naturę.
          Mimo iż polujący jest rozleniwiony i ma pełną świadomość tego, że jego lodówka nigdy nie będzie pusta, to pra-mechanizm wbudowany w naszą fizjologię tego nie rozumie. On się rządzi swoimi pra-zasadami. Od pierwszego posiłku w naszym życiu mechanizm ten zostaje uruchomiony i działa i będzie działać do ostatniego dnia naszego życia. Mimo iż toniemy w jedzeniu on nadal będzie aktywny - cały czas nastawiony jest na gromadzenie zapasów w oczekiwaniu na okres głodu. Efekt powstałego błędnego koła jest nam doskonale znany, a co gorsze jest on coraz częściej zauważalny.
          Drugim czynnikiem, który jest odpowiedzialny za powstawanie otyłości są nasze geny. Naukowcom udało się zidentyfikować grupę genów, których uszkodzenie może powodować nadmierne odkładanie się tkanki tłuszczowej. Badania przeprowadzone na zwierzętach (głównie myszach) zdają się potwierdzać ten fakt, iż niewielka grupa osób otyłych swój stan zdrowia może zrzucić na wadliwe geny, a nie tylko niewłaściwym nawykom żywieniowym i zupełnego braku aktywności ruchowej.


Otyłość u dzieci
          Tak to prawda, dzieci też mogą być otyłe!! Na dzień dzisiejszy szacuje się, iż średnio co czwarty dorosły Polak ma problemy z otyłością, a prawie 45% z nas cierpi na nadwagę!! Otyłe dzieci (w przedziale wiekowym od 2 do 10 lat) stanowią też niemały margines, jest to prawie 10% społeczności!! (według Światowej Organizacji Zdrowia WHO na przestrzeni ostatnich 5 lat liczba otyłych dzieci wzrosła o 9% - dane te dotyczą również polskiego społeczeństwa). Statystyki są zatrważające, jednak nic sobie z nich nie robimy, po problem wciąż narasta i to nie w małym tempie. Przyczyn otyłości u dzieci jest tak samo dużo jak u dorosłych, wymienię tylko te najważniejsze:

• przekarmienie: ile razy się słyszało, nie odejdziesz do stoły jak nie zjesz wszystkiego, czy jedz a będziesz tak silny jak tatuś, jedz bo nie urośniesz, jedz bo nie będziesz miał siły, można tak wymieniać i wymieniać. Ale kochani!! Ile można jeść?! Organizm dziecka działa bardzo instynktownie, jak jest głodne to powie, jak nie to nie wpychajmy mu jedzenia na siłę. Do obowiązku opiekunów winno należeć i należy zapewnienie dziecku nie tyle dużej ilości jedzenia tylko jedzenia wartościowego, jakościowo dobranego do potrzeb dziecka, bo drugim punktem, który prowadzi do otyłości u dzieci jest…
• niewłaściwa dieta: dorośli doskonale wiedzą (lub orientują się w większym lub mniejszym stopniu), jakie produkty spożywcze wybierać aby zachować zdrowie i dobry wygląd (nie będę już podkreślał, że sami się do tego nie stosujemy). Dzieci takiej wiedzy nie posiadają, zjedzą zazwyczaj to co się im podsunie pod nos. To się nazywa ZAUFANIE. Prawda jest taka, że to WY skazujecie dziecko na otyłość! Jak kiedyś dziecko przyjdzie do Was i spyta się dlaczego jest otyłe to co im odpowiecie? Lepiej dmuchać na zimne i starać się abyście nigdy takiego pytania nie usłyszeli. Jeżeli nie chcecie dbać o swoje zdrowie, to zadbajcie przynajmniej o zdrowie swoich najbliższych.
• brak aktywności fizycznej: to trzeci punkt który doprowadza nasze ciało do stanu w jakim się znajduje. Wiadomo, że brak ruchu jest bardzo przyjemny dla konsumenta, jednak nie uczmy dziecka siedzenia przed telewizorem, czy konsolą, czy komputerem. Wiadomo, że zmęczony rodzic chce spokoju w domowym zaciszu, a kupując dziecku grę ten spokój uzyska na jakiś czas. A co z wychowaniem fizycznym w szkole? Czy nie jest tak, że dziecko jest w stanie wyprosić rodzica o zwolnienie z lekcji wychowania fizycznego? A to kolejny krok to wrzucenia dodatkowego balastu jakim jest tkanka tłuszczowa.
• zaburzenia emocjonalne: to kolejny z czynników mogący być przyczyną tycia u dzieci. Dzieci, które przyzwyczajone są do dużej ilości dużych posiłków, a co gorsza kiedy jedzenie zaczynają traktować jako czas relaksu i przyjemności, wpadają w jeszcze większy obłęd. Nie ma nic gorszego jak fakt, że nasze dziecko dostaje batonika lub czekoladę w formie pocieszenia lub przeprosin. Przez takie działanie dokładamy kolejną cegiełkę do i tak wielkiego muru otyłości.

Otyłość jest tylko początkiem do długiego życia w cierpieniu
          Niestety otyłość ciągnie za sobą wiele innych nieprzyjemnych chorób: cukrzyca typu II, astma, zawały, niewydolność układu krążenia, astma, zawały, udary mózgu, artretyzm to tylko nieliczne z nich. Choroby, które towarzyszą nadmiernej wadze, są wynikiem również upośledzenia pracy całego systemu, jakim jest nasze otłuszczone ciało. Jest wiele sposobów skutecznej walki z otyłością, najważniejszymi są jednak ruch i dieta, które to są na równi z konsekwencją, chęcią, uporem i wiarą w samego siebie.